Belle Époque, Wereldoorlogen & Heden

Belle Époque (1871–1914)

De periode tussen de Frans-Duitse Oorlog en de Eerste Wereldoorlog was pure Parijse glans: De Eiffeltoren (1889), het Moulin Rouge (1889), de eerste metrolijn (1900), de wereldtentoonstellingen (1889, 1900), de impressionisten, de jugendstil-architectuur (Art Nouveau) — Parijs was het centrum van de wereld. Toulouse-Lautrec schilderde in Montmartre, Debussy componeerde, Sarah Bernhardt speelde theater.

Twee Wereldoorlogen

In de Eerste Wereldoorlog (1914–1918) werd Parijs bedreigd door Duitse troepen, maar nooit veroverd — de Slag aan de Marne (40 km verderop) redde de stad. In de Tweede Wereldoorlog bezetten Duitse troepen Parijs op 14 juni 1940. Vier jaar bezetting volgden — deportaties, collaboratie en verzet. Op 25 augustus 1944 bevrijdde generaal Leclerc met de 2e Pantserdivisie Parijs — Hitler had bevolen de stad te vernietigen, maar generaal-majoor Dietrich von Choltitz weigerde het bevel. Parijs bleef ongeschonden.

Heden

De Mei-onrusten van 1968 schokten Parijs en de wereld — studentenopstand, barricades in het Quartier Latin, algemene staking. De geest van '68 beïnvloedt tot op de dag van vandaag het politieke zelfbeeld van de Parijzenaren. In de afgelopen decennia: het Centre Pompidou (1977), de piramide van het Louvre (1989), de Grande Arche de la Défense, het Musée du Quai Branly, de Philharmonie — Parijs blijft bouwen. De Olympische Spelen 2024 brachten een nieuwe impuls: gerenoveerde sportfaciliteiten, nieuwe fietspaden, de Seine weer schoon genoeg om in te zwemmen.