Modern Rome
Risorgimento & Hoofdstad (1861–1871)
Tot 1870 was Rome hoofdstad van de Kerkelijke Staat — een lappendeken in Midden-Italië onder de wereldlijke heerschappij van de pausen. De Italiaanse eenwording (Risorgimento) onder Garibaldi en Cavour creëerde in 1861 het Koninkrijk Italië — maar pas in 1870 veroverden Italiaanse troepen Rome. Op 20 september 1870 werd de Porta Pia doorbroken, de paus trok zich terug in het Vaticaan (waar hij tot op heden „gevangen" is), en Rome werd hoofdstad van het verenigde Italië.
Fascisme (1922–1943)
Mussolini marcheerde in 1922 naar Rome en maakte de stad tot het toneel van fascistische grootheidswaan. Hij liet de Via dei Fori Imperiali dwars door de antieke ruïnes aanleggen (waarbij hij meer vernietigde dan blootlegde), bouwde de EUR-wijk (een surrealistisch-monumentale wijk ten zuiden van het centrum) en probeerde de keizerlijke grandeur van Rome nieuw leven in te blazen — met rampzalige gevolgen. Na de geallieerde invasie in 1943 verklaarde Rome zich tot „open stad" en bleef grotendeels onbeschadigd — een zegen die vele Europese steden niet ten deel viel.
La Dolce Vita & Heden
De jaren 1950 en 1960 waren de filmische bloeitijd van Rome: Fellini's „La Dolce Vita" (1960) toonde een stad tussen decadentie en melancholie, Audrey Hepburn reed op de Vespa door „Roman Holiday" (1953), en de Via Veneto werd een hotspot van de internationale bohème. Vandaag de dag is Rome een stad van contrasten: antieke ruïnes naast graffiti, pauselijke pracht naast verkeerschaos, hoge cultuur naast la buona vita — en precies dat maakt haar onweerstaanbare charme uit.
